My first trial on writing tamil short stories

This is the first story of mine… Also, the story which i had sent for the mangaiyar malar contest….

I feel participation is a must in any contest or competition… Winning prizes are secondary to me!!


பிரபாவின் ரோஜா

இனிய காலைப் பொழுது…… வீட்டைச் சுற்றி செடிகளில் நீர்த்துளிகள் பொட்டு பொட்டாகத் தெரிந்தன. தெருக்களில் அங்கும் இங்கும் தண்ணீர் குட்டைகளாக உருவாகி இருந்தன. அலாரத்தின் சத்தத்தைக் கேட்டு ரோஜா கண் விழித்தாள். திரைச் சீலைகளைச் விலக்கி வெளியே நோக்கினாள். மிகவும் ரம்யமாக இருந்தது. காலைக் கடன்களை முடித்து விட்டு வந்தால் தன்னுடைய அம்மா பிரபா அவளுக்காக காபி தயாரித்துக் கொண்டு இருந்தாள். அவளுடைய அம்மா தந்த காபியை குடித்து விட்டு ரோஜா பள்ளிக்குச்  செல்ல தயாராகிக் கொண்டு இருந்தாள்.

ரோஜா பத்தாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டு இருந்தாள். அப்பொழுது அவளுக்கு நிறைய படம் பார்க்கும் பழக்கம் இருந்தது. ஒரு நாள் அவள்  அம்மாவுடன் படம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் ரோஜாவிற்கு பிடிக்காத ஒரு காட்சி ஒன்று வந்தது. அதனால் அவள் உடனே தொலைக்காட்சியை நிறுத்தினாள். அவள் அம்மா பிரபாவிற்கு முதலில் ஒன்றும் புரியவில்லை. பிறகு, அவள் என்ன என்று கேட்கையில் விளக்கம் அளித்தாள் ரோஜா.

பிரபா அதன் பின் தன் மகளுக்கு புரிய வைத்து அவளைச சமாதானப் படுத்தினாள். ரோஜா மிகவும் சந்தோஷப் பட்டாள் இப்படி ஒரு அம்மா தனக்கு கிடைத்ததற்கு. பிரபா தன் மகளின் மனதிற்கு நெருங்கிய தோழியாக விளங்கினாள். அதன் பின், ரோஜா பள்ளியின் இறுதியாண்டுத் தேர்வில் நன்கு தேர்ச்சிப் பெற்றாள். பிறகு, கல்லூரியில் படிப்பதற்கு தயாரானாள். கல்லூரிகுக் ஒரு வித தவிப்போடு கிளம்பிக் கொண்டு இருந்தாள். புது இடம், புது நண்பர்கள் எப்படி இருப்பார்களோ என்று நினைக்கையில்  அவளுக்கு விசித்திரமாக இருந்தது. ரோஜா கல்லூரிச் செல்வதற்காக
புதிதாக ஒரு வண்டி வாங்கிக் கொடுத்தாள். பிரபா ஆவலுடன் செல்வதற்காக காத்துக் கொண்டு இருந்தாள். பிரபா தன் மகளுக்கு ஒரு உற்றத் தோழியாக விளங்கினாள். அதனால் தன் மகளோடு வண்டியில் சென்று தான் வேலைப் பார்க்கும் இடத்தில இறங்கிக் கொண்டாள். அதற்குப் பின் ரோஜா கல்லூரிக்குச் சென்றாள்.

கல்லூரியின் வளாகம் அவளை மிகவும் கவர்ந்தது. புதிய நண்பர்கள் அறிமுகம் ஆனார்கள். மிகவும் சந்தோஷமாக கழிந்தது பொழுது. மாலையில் நல்ல நினைவுகளோடு வீடு திரும்பினாள். அவள் தன் அம்மாவோடு அன்றைய நினைவுகளைப் பகிர்ந்துக் கொண்டாள். பிரபாவிற்கு தன் மகளைப் பற்றி நினைக்கையில் சந்தோஷமாக இருந்தது. ஆறு  மாதங்கள் சென்றிருந்தன. ரோஜாவிற்கு குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் படி  நான்கைந்து நண்பர்கள் கிடைத்தார்கள். அதில் சிவா என்கிற இளைஞன் அவளை மிகவும் தொந்தரவு செய்துக் கொண்டு இருந்தான். ரோஜா சில நாட்கள் வரை அதைக் கண்டு கொள்ளவே இல்லை. பிறகு, ஒரு நாள் இவ்விஷயத்தைப் பற்றி தன் அம்மா பிரபாவிடம் பகிர்ந்து கொண்டாள்.

முதலில் பிரபா சற்று திகிலடைந்தாள். பிறகு, சற்றே நிதானித்துக் கொண்டு அப்பையனை வீட்டிற்கு அழைத்து வரும் படி சொன்னாள் பிரபா. சில நாள் கழித்து, ரோஜாவும் அவனை தன் வீட்டிற்கு அழைத்துக் கொண்டு வந்தாள் தன் அம்மா சொற்படி. சிவா பார்க்க நன்றாக இருந்தான். நல்ல உயரம், கலர். அவனை நன்கு வரவேற்று உபசரித்தாள். பிறகு, அவனுக்கே தெரியாதபடி அவன் செய்த தவறுகளை சுட்டிக்காட்டி அவனுக்கு புரிய வைத்தாள். ரோஜா அவள் அம்மாவைப் பார்த்து பிரமித்துப் போனாள். இவ்வளவு நல்ல அம்மா  கிடைத்ததற்கு ஆண்டவனிடம் மனதில் நன்றி கூறிக் கொண்டு இருந்தாள்.

சிவா ரோஜா வீட்டிற்கு வந்து போன பிறகு அவனிடம் மாற்றங்கள் தெரிய ஆரம்பித்தன. சிறிது நாட்கள் சென்றவுடன் அவன் தோழமையுடன் ரோஜா வீட்டிற்கு வண்டு பிரபாவிடம் தன்னைத் திருத்தியதற்காக நன்றி தெரிவித்து விட்டு போனான். ரோஜா சந்தோஷத்தின் உச்சிக்கே போனாள்.

பிரபா மனசார இறைவனைப் வேண்டிக் கொண்டு இருந்தாள்.

கதையின் செய்திச் சுருக்கம் : “அம்மா- மகள் நட்பு என்றும் பொய்க்காது. அது என்றும் உறுதியான நட்பு.